Papuguję z SzAloma

SzAlom błędnie napisał o czymś, że to już rok. Ja natomiast zamierzam napisać o swojej rocznicy prawidłowo.

TO JUŻ DOKŁADNIE ROK.
Nim zaczniecie czytać dalej, pomyślcie...

...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...


Dla niecierpliwych tudzież niekumatych:
- Tata, pośpiesz się! To na dziesiątą!
- No, spokojnie, już jedziemy... gdzie to jest?
- Tutaj, tutaj, tutaj! Czekają już. Lecę, narazie!
- Cześć.
(...)
- Siema, Wojtek jestem.
- Bartek.
- Kamil.
- Adam.
- Robert.
- Piotrek.
- Mateusz.
- My się znamy - ja Bartek jestem.
- Ano, znamy się. Gdzie jest Krzych? Bo mam tremę... No, gdzie jest ten ułom? Miał mnie usprawiedliwić?
(...)
- Krzysiu, ale wytłumaczysz mnie, no nie?
- Tak, tak, tak...
- No ale wytłumaczysz mnie, tak?
- Taak...
- No, ale wytłumacz tam mnie... teraz!
- No doobra...
(...)
- Sorry wszystkich! SORRY! Spóźniłam się!
- Eee... dzień dobry...
- Ooo... a ktoś ty?
- No wiesz... to jest ta niespodzianka, o której ci pisałem.
- Oooo... świetnie! Ewka jestem.
- Wojtek.
(...)
- Wojtek, muszę ci powiedzieć, że tu jest taka tradycja... że jak nowy facet przychodzi do zespołu, wszystkie małolaty się na niego gapią... PRAWDA, WIKTORIO?
- Aha...