kolejny pieprznięty sen

Był późny wieczór. Myłem podłogę (?) w pustym i nudnym pubie. Ściany miały kolor ciemnozielony, a krzesła i stoliki płonęły na czerwono-brązowo. Z głośników sączyła się senna i monotonna muzyka, napawająca mnie pesymizmem.
Nagle do środka weszło dwoje ludzi. Pierwsza pojawiła się wysoka kobieta z rudymi włosami. Miała je spięte do góry i to one wywoływały w jej wyglądzie śmieszność. Ubrana była w czarną koszulę i czarną mini-spódniczkę. Ostry makijaż jeszcze bardziej podkreślał niechlujność i bezguście tej dziewczyny. Towarzyszył jej mężczyzna. Był od niej niższy, lecz nadrabiał to budową - nie wiedziałem i nie próbowałem zgadywać, czy jest umięśniony, czy po prostu tęgi. Spod ciemnego kapelusza widać było bardzo krótko obcięte włosy, tak jakby odrastały po całkowitej łysinie. Wiem jednak, że był blondynem - poznałem po dosyć długiej, jak na maturzystę (tak oszacowałem jego wiek), brodzie. Miał na sobie szarą bluzę i jeansy, a na nosie okulary.
Oboje zignorowali moją obecność, choć facet dobrze znał mnie z widzenia. Byli zajęci rozmową. Nie, to raczej flirt. Nie rozumiałem tego. Nigdy, pomyślałem, nie zaprosiłbym tej kobiety na randkę do tej dziury... Choć po chwili uświadomiłem sobie, że w ogóle nigdy bym się z nią nie umówił...
Rozmyślania przerwało mi kolejne trzaśnięcie drzwiami. Zdecydowanym krokiem do sali wszedł ten sam mężczyzna. Wyglądał identycznie, jak jego druga forma, ale zachowywał się inaczej. Wydawał się zamyślony lub zmęczony. Nerwowym ruchem podał mi rękę, lekko skłonił głowę, mruknął "sie ma" i skierował się do stolika. Wyciągnął z torby laptopa i zaczął gorączkowo poszukiwać czegoś w otchłani swojego dysku...
Jak to się stało, że jedna osoba była w tym miejscu dwiema różnymi osobami?
Jak to się stało, że jednej z całego serca nienawidziłem - może inaczej - czułem do niej pogardę, a drugą całkiem lubiłem?
Dlaczego nie ja byłem w tym pubie, czy gdziekolwiek indziej, jako gość, a wycierałem podłogę?
Kim była towarzyszka niskiego mężczyzny i dlaczego nie zgadzam się z myślą, że to po prostu zwykła dziwka?
//Wydawała mi się znajoma, ale z jej odpowiedniczką w świecie realnym rozmawiałem ze dwa razy w życiu, była niższa, ubrana w dobrym stylu, i wiem o niej prawie same pozytywy...//
I wreszcie, dlaczego przyśniło mi się to, mimo iż tego dnia piłem jedynie szampana z okazji urodzin dziadka, skosztowałem tylko jedną lampkę i dawno przed snem?
Dlaczego ten sen utkwił mi w pamięci tak, jak niewiele poprzednich, a nie uciekł jak niemal wszystkie - równie dziwne lub jeszcze dziwniejsze?

Na te i inne pytania odpowiedzi poznacie w następnym odcinku "Z pamiętnika zakłopotanego chłopczyka".