Pisemny spektakl słowno-muzyczny przy udziale Comy i... nie tylko

Jak bardzo można się pocieszyć, gdy usłyszy się tak pozytywne słowa od dziadka. Poznać wyniki egzaminu gimnazjalnego, może nie najlepsze, ale lepsze od niektórych lepszych. Napisać podobający się autorowi tekst. Poza tym od pół roku być najszczęśliwszym człowiekiem na świecie. No, ale, u mnie zawsze jest jakieś "ale". Bo to jestem ja. Nie ktoś inny, tylko właśnie ja.

ja (wikipedia):
* W psychologii to świadomość własnej osobowości, myślenia, poznawania.
* w czynnikowej teorii osobowości Raymonda Cattella to jeden z sentymentów, odzwierciedlony w mniejszym lub większym stopniu przez postawy.
* W psychoanalizie - w wąskim rozumieniu - ego, w szerokim rozumieniu - cały aparat psychiczny człowieka:
* ja idealne - superego
* ja realne - ego
* id
* W teorii sztucznej inteligencji oznacza główny tryb procesu.
* Los Pornos


Czy jest to definicja mnie? Nie.
Idziemy dalej:

ja (Encyklopedia PWN) - świadomy siebie, jednostkowy podmiot poznania, działania i przeżyć, stanowiący podstawę tożsamości; wyróżnia się m.in. ja transcendentalne (I. Kant), ja absolutne (G.W.F. Hegel), ja powierzchniowe i ja głębokie (H. Bergson), ja czyste (E. Husserl).

Czy jest to definicja mnie? Też nie.

ja (Słownik Wyrazów Obcych): notki brak.

Więc ja to ja. Czymś innym jest ja z encyklopedii i czymś (kimś) innym jestem ja.


"To ja
w tysiącu atomowych gwiazd
do końca zachowałem twarz.
Nad głową rozpoznacie znak
globalnej niepogody"
(Coma - Czas globalnej niepogody)

To teraz pytanie nr 1:

W czym ja obecny jestem lepszy ode mnie takiego:
- kończącego gimnazjum na trójkach,
- wybierającego się do profilowanego,
- słuchającego tylko SOAD z obecnych, a poza tym tylko tego, co ma śmieszne teksty,
- mającego włosy takie, jak przed podcięciem - rozdwajające się końcówki, przetłuszczające się, brzydkie, ohydne,
- niezbyt wiedzącego, do czego służy gitara,
- spędzającego całe dnie przed komputerem lub przed blokiem.

Albo od takiego:
- kończącego gimnazjum na dwójach/jedynkach,
- wybierającego się do zawodówki/zostającego w gimnazjum,
- słuchającego tego, czego "kumple",
- mającego krótkie włosy na żelu/niemającego włosów,
- napieprzającego każdego "szatanistę" idącego przez miasto z gitarą,
- spędzającego całe dnie na "jaraniu", "waleniu pokusy", oraz tcw.

Ano w tym, że kończę gimnazjum na piątkach, wybieram się do liceum ogólnokształcącego w celu przygotowania do studiów, słucham prawie każdego gatunku muzyki poza disco z pola itp, mam włosy długie, ale zadbane, próbuję grać na gitarze i tworzę na niej muzykę, spędzam całe dnie na nauce/grze na gitarze, jeździe na rowerze, udzielaniu się w internecie, poświęcam czas swojej miłości oraz przyjaciołom.

Czy aby napewno jestem lepszy? Przecież "każdy inny, wszyscy równi". Gdybym teraz nagle ściął włosy, niedorobione wiersze zamienił w jeszcze bardziej niedorobione teksty hiphopowe, zaczął pić i przestał się myć, rzucił ukochaną i miał w dupie przyjaciół, byłbym zajebisty dla szarej większości społeczności, wśród których obracam się z przymusu, nie z własnej woli.


"Czasami wolę być zupełnie sam,
niezdarnie tańczyć na granicy zła,
i nawet stoczyć się na samo dno,
czasami wolę to, niż czułość Waszych obcych rąk.
Posiadam wiarę w niemożliwą moc,
potrafię, jeśli chcę, rozświetlić mrok,
mogę poruszyć Was na kilka chwil.
Tylko zrozumcie, kiedy zechcę znowu sobą być"
(Coma - Leszek Żukowski)


Nie wytrzymałbym presji, powróciłbym do długich włosów i muzyki. Kupił nową gitarę, choć mój Stratocaster jest niezastąpiony. Ale ukochana by nie wróciła, przyjaciele by mnie olali, czemu bym się nie zdziwił, do I LO by mnie nie przyjęli, a nałogi trudno byłoby rzucić.

Cytat ze mnie:
"Gdy byłem młodszy, Kurt powiedział: bądź jaki bądź. Posłuchałem, więc jestem jaki jestem."

Kurt nie stanowi dla mnie teraz żadnego autorytetu - poza znakomitą umiejętnością darcia mordy z takim uczuciem równocześnie z nienaganną grą na gitarze.

Ale co jest przyczyną tego, że pomimo bycia SOBĄ, dalej nie jestem szczęśliwy z życia. Czasami na szczęście o tym zapominam, a czasami po prostu robię dobrą minę do złej gry, ale co poradzę?


"W kolejnej odsłonie
Skurwiłem się znojnie
Lecz dzięki Tobie
Nie wszystko skończone
Ja widzę ostrość na nieskończoności
To nieskończoność nabiera ostrości.

Znam drogi wiodące do dna,
Mosty rzucone na wiatr,
Światło walczące o blask,
Kształty bez formy i żal.

Ten pomiędzy wszystkim to ja,
Powinienem wybrać, lecz jak?
Każdy dzień daje znak,
Że zatrzymał się...
Czas drąży myśli,
To wściekłość i wrzask,
Ona wzbiera we snach
Ona chwyta mnie w locie i
Powstrzymuje czyny
my zaplątani w niebo snów,
nie wypełniliśmy się
dniem."
(Coma - Ostrość na nieskończoność)